|
|
 |
 |
|
|
१३ अनुशासनपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
13.207. अध्यायः 207
अथ दानधर्मपर्व ॥ 1 ॥
Mahabharata - Anushaasana Parva - Chapter Topics
ईश्वरेण पार्वतींप्रति स्वस्य श्मशानवासचन्द्रकलाधारणादेः कारणाभिधानम्॥ 1 ॥
Mahabharata - Anushaasana Parva - Chapter Text
उमोवाच।
भगवन्सर्वभूतेश शूलपाणे वृषध्वज।
आवासेषु विचित्रेषु रम्येषु च शुभेशु च॥ 13-207-1(89352)
सत्सु चान्येषु भूतेषु श्मशाने रमसे कथम्।
केशास्थिकलिले भीमे कपालशतसङ्कुले॥ 13-207-2(89353)
सृगालगृध्रम्पूर्णे शवधूमसमाकुले।
चिताग्निविषमे घोरे गहने च भयानके॥ 13-207-3(89354)
एवं कलेवरक्षेत्रे दुर्दर्शे रमसे कथम्।
एष मे संशयो देव तन्मे शंसितुमर्हसि॥ 13-207-4(89355)
महादेव उवाच। 13-207-5x(7453)
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु देवि समाहिता।
आवासार्थं पुरा देवि शुद्धान्वेषी शुचिस्मिते॥ 13-207-5(89356)
नाध्यगच्छं चिरं कालं देशं शुचितमं शुभे।
एष मेऽभिनिवेशोऽभूत्तस्मिन्काले प्रजापतिः॥ 13-207-6(89357)
आकुलः सुमहाघोरः प्रादुरासीत्समन्ततः।
सम्भूता भूतसृष्टिश्च घोरा लोकभयावहा॥ 13-207-7(89358)
नानावर्णा विरूपाश्च तीक्ष्णदंष्ट्राः प्रहारिणः।
पिशाचरक्षोवदनाः प्राणिनां प्राणहारिणः।
इतश्चरन्ति निघ्नन्तः प्राणिनो भृशमेव च॥ 13-207-8(89359)
एवं लोके प्राणिहीने क्षयं याते पितामहः।
चिन्तयंस्तत्प्रतीकारं मां च शक्तं हि निग्रहे॥ 13-207-9(89360)
एवं ज्ञात्वा ततो ब्रह्मा तस्मिन्कर्मण्योजयत्।
तच्च प्राणिहितार्थं तु मयाऽप्यनुमतं प्रिये॥ 13-207-10(89361)
तस्मात्संरक्षिता देवि भूतेभ्यः प्राणिनो भयात्।
अस्माच्छ्मशानान्मेध्यं तु नास्ति किञ्चिदनिन्दिते।
निःसम्पातान्मनुष्याणां तस्माच्छुचितमं स्मृतं॥ 13-207-11(89362)
भूतसृष्टिं च तां चाहं श्मशाने संन्यवेशयम्।
तत्रस्थः सर्वभूतानां विनिहन्मि प्रिये भयम्॥ 13-207-12(89363)
न च भूतगणेनाहं विना वसितुमुत्सहे।
तस्मान्मे सन्निवासाय श्मशाने रोचते मनः॥ 13-207-13(89364)
मेध्यकामैर्द्विजैनित्यं मेध्यमित्यभिधीयते।
आचरद्भिर्व्रतं नित्यं मोक्षकामैश्च सेव्यते॥ 13-207-14(89365)
स्थानं मे तत्र विहितं वीरस्थानमिति प्रिये।
कपालशतसम्पूर्णमभिरूपं भयानकम्॥ 13-207-15(89366)
मध्याह्ने सन्ध्ययोस्तत्र नक्षत्रे रुद्रदेवते।
आयुष्कामैरशुद्धैर्वा न गन्तव्यमिति स्थितिः॥ 13-207-16(89367)
मदन्येन न शक्यं हि निहन्तुं भूतजं भयम्।
तत्रस्थोऽहं प्रजाः सर्वाः पालयामि दिनेदिने॥ 13-207-17(89368)
मन्नियोगाद्भूतसङ्घा न च घ्नन्तीह कञ्चन।
तांस्तु लोकहितार्ताय श्मशाने रमयान्महम्।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि॥ 13-207-18(89369)
उमोवाच। 13-207-19x(7454)
भगवन्देवदेवेश त्रिनेत्र वृषभध्वज।
पिङ्गलं विकृतं भाति रूपं ते तु भयानकम्॥ 13-207-19(89370)
भस्मदिग्धं विरूपाक्षं तीक्ष्णदंष्ट्रं जटाकुलम्।
व्याघ्रोदरत्वक्संवीतं कपिलश्मश्रुसंततम्॥ 13-207-20(89371)
रौद्रं भयानकं घोरं शूलपट्टससंयुतम्।
किमर्थं त्वीदृशं रूपं तन्मे शंसितुमर्हसि॥ 13-207-21(89372)
महेश्वर उवाच। 13-207-22x(7455)
तदहं कथयिष्यामि शृणु तत्त्वं समाहिता।
द्विविधो लौकिको भावः शीतमुष्णमिति प्रिये॥ 13-207-22(89373)
तयोर्हि ग्रसितं सर्वं सौम्याग्नेयमिदं जगत्॥ 13-207-23(89374)
सौम्यत्वं सततं विष्णौ मय्याग्नेयं प्रतिष्ठितम्।
अनेन वपुषा नित्यं सर्वलोकान्बिभर्म्यहम्॥ 13-207-24(89375)
रौद्राकृतिं विरूपाक्षं शूलपट्टससंयुतम्।
आग्नेयमिति मे रूपं देवि लोकहिते रतम्॥ 13-207-25(89376)
यद्यहं विपरीतः स्यामेतत्त्यक्त्वा शुभानने।
तदैव सर्वलोकानां विपरीतं प्रवर्तते॥ 13-207-26(89377)
तस्मान्मयेदं ध्रियते रूपं लोकहितैषिणा।
इति ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि॥ 13-207-27(89378)
उमोवाच। 13-207-28x(7456)
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे वृषध्वज।
किमर्थं चन्द्ररेखा ते शिरोभागे विरोचते।
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव तन्मे शंसितुमर्हसि॥ 13-207-28(89379)
महेश्वर उवाच। 13-207-29x(7457)
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम्।
पुराऽहं कारणाद्देवि कोपयुक्तः शुचिस्मिते।
दक्षयज्ञवधार्याय भूतसङ्घैः समावृतः॥ 13-207-29(89380)
तस्मिन्क्रतुवरे घोरे यज्ञभागनिमित्ततः।
देवा विभ्रंशितास्ते वै येषां भागः क्रतौ कृतः॥ 13-207-30(89381)
सोमस्तत्र मया देवि कुपितेन भृशार्दितः।
पश्यंश्चानपराधी सन्पादङ्गुष्ठेन ताडितः॥ 13-207-31(89382)
तथापि विकृतेनाहं सामपूर्वं प्रसादितः।
तन्मे चिन्तयतश्चासीत्पश्चात्तापः पुरा प्रिये॥ 13-207-32(89383)
तदाप्रभृति सोमं वै शिरसा धारयाम्यम्।
एवं मे पापहानिस्तु भवेदिति मतिर्मम।
तदाप्रभृति वै सोमो मूर्ध्नि संदृश्यते सदा॥ 13-207-33(89384)
नारद उवाच। 13-207-34x(7458)
एवं ब्रुवति देवेशे विस्मिताः परमर्षयः।
वाग्भिः साञ्जलिमालाभिरभितुष्टुवुरीश्वरम्॥ 13-207-34(89385)
ऋषय ऊचुः। 13-207-35x(7459)
नमः शङ्कर सर्वेश नमः सर्वजगद्भुरो।
नमो देवादिदेवाय नमः शशिकलाधर॥ 13-207-35(89386)
नमो घोरतराद्धोर नमो रुद्राय शङ्कर।
नमः शान्ततराच्छान्त नमश्चन्द्रस्य पालक॥ 13-207-36(89387)
नमः सोमाय देवाय नमस्तुभ्यं चतुर्मुख।
नमो भूतपते शंभो जह्नुकन्याम्बुशेखर॥ 13-207-37(89388)
नमस्त्रिशूलहस्ताय पन्नगाभरणाय च।
नमोस्तु विषमाक्षाय दक्षयज्ञप्रदाहक॥ 13-207-38(89389)
नमोस्तु बहुनेत्राय लोकरक्षणतत्पर।
अहो देवस्य महात्म्यमहो देवस्य वै कृपा।
एवं धर्मपरत्वं च देवदेवस्य चार्हति॥ 13-207-39(89390)
एवं ब्रुवत्सु मुनिषु वचो देव्यब्रवीद्धरम्।
सम्प्रीत्यर्थं मुनीनां सा क्षणज्ञा परमं हितम्॥ 13-207-40(89391)
उमोवाच। 13-207-41x(7460)
भगवन्देवदेवेश सर्वलोकनमस्कृत।
अस्यैव ऋषिसङ्घस्य मम च प्रियकाम्यया॥ 13-207-41(89392)
वर्णाश्रमकृतं धर्मं वक्तुमर्हस्यशेषतः।
न तृप्तिरस्ति देवेश श्रवणीयं हि ते वचः॥ 13-207-42(89393)
सधर्मचारिणी चेयं भक्ता चेयमिति प्रभो।
वक्तुमर्हसि देवेश लोकानां हितकाम्यया।
याथातथ्येन तत्सर्वं वक्तुमर्हसि शंकर॥ ॥ 13-207-43(89394)
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि सप्ताधिकद्विशततमोऽध्यायः॥ 207 ॥


|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|